Maverick Consultant

Veel organisaties zien werknemers primair als een grote kostenpost, en behandelen ze helaas ook zo. Terwijl werknemers in de basis juist veel meer opleveren dan ze kosten. Als je het als organisatie goed regelt, zijn ze je belangrijkste asset. Zie werknemers dan ook liever als klanten: zij brengen immers het geld in het laatje. Besteed tijd, geld en energie aan het aantrekken, ontwikkelen en behouden van de juiste mensen; de mensen die passen bij de cultuur en de doelen van de organisatie. Investeer in de relatie door de juiste leiders aan te wijzen en een omgeving te creëren waarin mensen floreren. Het resultaat? Ze leveren niet alleen meer op, maar zijn ook betrokkener, gelukkiger, loyaler en productiever. Het is veel eenvoudiger en verstandiger om te bouwen op stabiliteit, in plaats van constant te moeten investeren in nieuwe aanwas omdat goed personeel vertrekt. Dat laatste is geen pech of toeval, maar een helder signaal dat er intern iets miszit. De kern is dit: Maar weinig topbes...

Een groot probleem bij veel mensen en organisaties is dat ze niet goed meer luisteren naar signalen. Wanneer je een duik neemt in de zee, geeft je lichaam vroeg of laat een signaal dat je naar de oppervlakte moet voor zuurstof. Besluit je dat signaal te negeren en onder water door te zwemmen, dan kom je in grote problemen. Veel mensen zijn vandaag de dag zo gestrest, emotioneel afgevlakt of vermijdend dat ze hun eigen signalen negeren. Ze gaan door tot ze plotseling uitvallen. Dit is precies de realiteit waarmee veel leiders en hun organisaties worstelen. Onze standaardinstelling is pushen en grenzen opzoeken, terwijl overduidelijk is dat dit contraproductief werkt. Het is extreem ongezond. Het leidt tot chronische stress, burn-out en ziekte, met langdurige uitval tot gevolg. Juist wanneer je écht goed bent en je zaken op orde hebt, hoef je niet te overcompenseren met overmatige inspanning om jezelf te bewijzen. De kern is dit: Wanneer er een dieperliggend probleem speelt, mani...

Hoogmoedige leiders vormen een levensgroot gevaar voor organisaties. Het zijn leiders wiens acties enorme schade aanrichten en de gezondheid, groei en winstgevendheid direct aantasten. Toch staan ze aan het roer van talloze bedrijven. Gedreven door hun huidige positie of successen uit het verleden, overschatten deze leiders hun eigen capaciteiten in extreme mate. Ze kennen geen limieten, klampen zich vast aan hun eigen gelijk en handelen in de jacht daarop onverantwoordelijk, roekeloos en soms zelfs immoreel. Zo sturen zij de organisatie uiterst efficiënt op een afgrond af. Hoogmoed treedt vaak op als een (tijdelijke) gedragsverandering zodra iemand aanzienlijke macht verwerft. De gecreëerde omstandigheden zijn hierin cruciaal. Het grote probleem is dat deze leiders zich superieur en onaantastbaar gaan voelen. Dat is het begin van het einde. Het leidt tot onaangepast, onproductief en onbegrensd handelen, met extreem ongezond gedrag dat doorsijpelt van de top naar de werkvloer. De voorb...

  Te veel variabelen vergroten de complexiteit van een organisatie. Het verhoogt de kans op fouten en verminderde prestaties. Dit gevaar ligt continu op de loer en het minimaliseren van variabelen is dan ook essentieel. Binnen deze context zijn variabelen factoren die afleiden, de kerntaken bemoeilijken en het fundament verzwakken. Denk hierbij aan slechte communicatie, een lage betrokkenheid, hoog verzuim of een groot verloop van personeel. Het is cruciaal om factoren die de organisatieontwikkeling ondermijnen zo veel mogelijk te elimineren. Dit vraagt om het structureel verbeteren van de omstandigheden in de organisatie, de verzameling van zuivere informatie én de moed om tijdig in te grijpen. De kern is dit: Reduceer het aantal variabelen en focus op het fundament. Zo blijft de organisatie overzichtelijk en constant. Dit zorgt voor grip en gemoedsrust, zonder te vervallen in controledrift. Want dat creëert juist méér variabelen. Gepersonaliseerd advies? Stuur een bericht naar ri...

Directe toepassing van zelfkennis en organisatorisch bewustzijn is fundamenteel. Bouwen aan dit fundament haalt de druk van de ketel. Je optimaliseert de randvoorwaarden, wat de uitvoering van kerntaken direct vergemakkelijkt en versterkt. Investeren in de basis is het tegenovergestelde van zelfsabotage. Het helpt je patronen, dynamieken en systemen te doorzien. Zo transformeer je frustraties en blokkades tot kansen voor verbetering. Dit creëert de helderheid die nodig is om sneller betere beslissingen te nemen. Dat gaat niet vanzelf; het vraagt om tijd en bewuste inspanning. Je hebt te dealen met jezelf én met je organisatie. Play to your strengths, not your weaknesses. Breng jezelf en je mensen in de best mogelijke positie: increasing the upside and decreasing the downside. Selecteer de juiste mensen, vertrouw ze en geef ze de ruimte. Garandeer een stressvrije, prettige en professionele omgeving waarin ze kunnen ontwikkelen, samenwerken en floreren. Kies voor en beloon leiders die d...

Vrijwel elke CEO en CFO erkent dat een sterke cultuur de organisatiewaarde vergroot en cruciaal is voor de financiële prestaties. Het besef is er: een zwakke of toxische cultuur vormt een direct risico op onethisch of zelfs illegaal gedrag. De impact is voelbaar op drie fronten: De workforce: het bepaalt de  employee experience  — van recruitment en retentie tot werkelijke betrokkenheid. De resultaten: het beïnvloedt de prestaties richting klanten, investeerders en talent. De positie: het vormt je reputatie bij de overheid, de publieke opinie en de markt. Ondanks deze inzichten geven de meesten toe: de cultuur is nog niet waar die moet zijn. Men weet wat er blijft liggen en welke prijs daarvoor wordt betaald, maar de stap naar verbetering blijft uit. De kern is dit: Wanneer je de data en inzichten hebt om tot betere prestaties te komen, handel daar dan naar en beslis overeenkomstig. Als je de cultuur niet op orde hebt, zie je óf de gemiste kansen niet (terwijl je claimt van we...

Slechts zelden tast een organisatie écht diep in de buidel. Dat gebeurt pas wanneer een investering direct meer omzet garandeert, tijd of geld bespaart, gemoedsrust geeft of de reputatie versterkt. Hoewel de markt wordt overspoeld met deeloplossingen voor individuele problemen, zijn de opties die álle factoren tegelijk verbeteren uiterst schaars. De crux? Het vermogen om in de gehele keten exact de zwakke of ontbrekende schakel aan te wijzen. Wie die schakel met een chirurgische ingreep weet te herstellen, bezit goud. Dit geldt zeker binnen grote, complexe organisaties. De realiteit is echter dat veel organisaties hier een blinde vlek hebben. Ze ademen te lang hun eigen zuurstof in, waardoor ze het overzicht verliezen op wat zich recht voor hun neus afspeelt. Men vlucht dan in nodeloos ingewikkelde of veel te brede trajecten, simpelweg omdat de kern niet wordt geraakt. Dat is niet alleen kostbaar, maar ook volstrekt ineffectief. Het rendement van zulke slepende verandertrajecten is...

Het dominante verhaal bij grote werkgevers is inmiddels bekend: werknemers hebben geen arbeidsethos meer, zijn minder loyaal en vertrekken bij de eerste de beste tegenslag. Ze eisen meer salaris, willen minder uren maken en melden zich vaker of langer ziek. Veel leiders presenteren dit als een extern natuurverschijnsel waar zij geen invloed op hebben. Maar wie eerlijk in de spiegel kijkt, weet wel beter. Grote organisaties worstelen niet met een 'luie generatie', maar met de destructieve dynamiek die zij zelf hebben gecreëerd.  De realiteit is simpel: werknemers reageren op hun omgeving. Wanneer autonomie ontbreekt, de psychologische veiligheid laag is en leidinggevenden sturen op controle in plaats van vertrouwen, is dit gedrag de logische uitkomst. Je krijgt precies waar je op stuurt. In plaats van de oorzaak aan te pakken, grijpen organisaties naar de bekende reflexen om de zwarte cijfers te redden: reorganisaties, massaontslagen en het verder uithollen van de bedrijfsvoerin...

Wil je echt impact maken? Kijk dan kritisch naar hoe je organisatie draait. Gebrek aan focus is geen detail, maar een kostenpost die ongemerkt gigantisch oploopt. Toch sturen veel organisaties nog steeds op inspanning. We vinken taken af, vullen agenda’s met overleggen en vieren dat we ‘druk’ zijn. Maar druk zijn zonder resultaat is bezigheidstherapie, een dure vorm van verspilling, en het is de illusie van productiviteit. Echte impact ontstaat niet door méér te doen, maar door de juiste dingen te doen. Het gaat niet om de uren die je maakt, maar wat je daarin bereikt en welke waarde het toevoegt. Dat vraagt om een duidelijke keuze: focus op uitkomsten, niet op inspanning of activiteiten. Juist onder druk, of wanneer we het even niet meer weten, schieten we in de reflex van harder werken, meer overleggen en nog meer ‘klusjes’. Het resultaat is voorspelbaar: de werkdruk stijgt, de focus verwatert en de impact keldert. De kern is dit... Wie onvoldoende impact bereikt, mist focus op wat e...

Voor organisaties en zelfstandigen in de zakelijke dienstverlening is het integreren van  value-based pricing  een absolute gamechanger. Waarom? Omdat het fundamenteel verandert hoe je naar je kostenstructuur kijkt. Het dwingt je om verrassend eenvoudige en goedkopere manieren te ontdekken om uitzonderlijke resultaten voor je klanten te realiseren. De paradox van het traditionele model In traditionele modellen, zoals uurtje-factuurtje of cost-plus, leidt efficiëntie direct tot minder omzet. Werk je sneller, automatiseer je processen of organiseer je slimmer? Dan factureer je minder. Kostenreductie wordt in dit systeem letterlijk afgestraft. Het gevolg laat zich raden: je optimaliseert onbewust richting méér uren in plaats van betere uitkomsten. Beloon je eigen innovatie Value-based pricing draait dit volledig om. Door je inkomsten los te koppelen van tijd en gemaakte kosten, geldt: hoe efficiënter je werkt, hoe hoger je marge. Op deze wijze wordt innovatie eindelijk beloond. D...

Veel professionals en teams zitten vast in een hamsterwiel. Ze werken steeds harder, maar het voelt alsof het nooit genoeg is. Problemen stapelen zich op, overal zijn brandjes en er is nauwelijks ruimte om vooruit te denken. Bijblijven is al moeilijk, maar groeien al helemaal. Iedereen ziet het. Bijna niemand doorbreekt het. Druk zijn is de norm geworden. Stilstand voelt verdacht en ruimte nemen voelt als risico. Minder doen lijkt gelijk te staan aan minder bijdragen. Maar dat is precies waar het misgaat. Dit is geen probleem van inzet, maar een systeemfout. Een systeem van verwachtingen, patronen en gedrag dat mensen structureel in de overleefstand zet. En in die stand functioneren mensen slechter. Ze denken minder scherp, maken zwakkere keuzes en verliezen creativiteit. Toch blijven we hetzelfde doen, sterker nog: we doen er een schepje bovenop. Drukte is geen noodlot, maar een patroon dat we zelf creëren en in stand houden. De oplossing is ongemakkelijk simpel: niet méér doen, m...

Om uit de schulden te komen, moet je minder uitgeven dan er binnenkomt. Complexiteit verminder je door te schrappen. Ruis verwijder je door te focussen op wat écht telt. Het is simpel, maar niet makkelijk. Wanneer de balans negatief is, financieel of organisatorisch, is er altijd een onderliggend probleem dat niet wordt aangepakt. De oplossing begint niet bij een maatregel, maar bij erkenning. Zonder erkenning geen gerichte actie. En zonder gerichte actie geen rendement. Wie schulden heeft en boven zijn stand leeft, weet rationeel vaak precies wat er moet gebeuren: eerst de schuld met de hoogste rente aflossen voor maximale ROI. Daarna de rest. Hoe groter de bereidheid om echt af te lossen, hoe sneller het resultaat zichtbaar wordt. En hoe duidelijker dat het probleem daadwerkelijk is erkend. Datzelfde principe geldt voor verzuim, verloop, lage betrokkenheid, moeite met het aantrekken en behouden van talent en vele andere complexe problemen. De vraag is zelden:  wat moeten we doen?...

Wanneer je mensen, inclusief jezelf, niet begrijpt, begrijp je ook niets van zaken doen. Complexiteit in grote organisaties ontstaat zelden door inhoud. Ze ontstaat door emotie: angst, onzekerheid, behoefte aan controle of erkenning. Die emoties sturen besluiten. Niet openlijk, maar onderhuids en vanaf dat moment verschuift het kompas van algemeen belang naar eigenbelang. Dáár begint onnodige complexiteit. Denk aan een directieteam dat innovatie als topprioriteit benoemt, maar afwijkende stemmen subtiel corrigeert of negeert. Niet uit slechte intentie, maar uit angst om grip of status te verliezen. Wanneer persoonlijke vermijding systemisch wordt, betaalt de organisatie de prijs. Organisaties verliezen zelden in één klap. Ze eroderen langzaam en lang onzichtbaar. De signalen zijn herkenbaar: Strategische keuzes gestuurd door angst voor status- of controleverlies Conflicten die onder tafel verdwijnen en terugkeren als passieve weerstand Talent dat vertrekt zonder dat de echte reden word...

Een van de grootste blinde vlekken in bestuurskamers is de psychologische onderstroom. We doen alsof organisaties rationele machines zijn, terwijl het in werkelijkheid verzamelingen zijn van menselijke emoties, projecties en onvervulde behoeften. Al decennia geleden wees Carl Gustav Jung erop dat we veel te weinig weten van de psyche van de mens. Dat gebrek aan inzicht is niet alleen een academisch probleem, maar ook een bestuurlijk risico. Want motivatie, besluitvorming, conflicten, samenwerking en cultuur worden primair gedreven door wat zich onder de oppervlakte afspeelt. Veel leiders opereren vanuit wat Jung de  persona  noemde: het masker van de functie. De titel. De rol. De façade van beheersing. Maar de echte dynamiek wordt bepaald door de schaduw, alles wat we niet willen zien van onszelf of van de organisatie. Machtsstrijd, onzekerheid, erkenningsdrang, rivaliteit, angst voor verlies van status. Juist omdat dit dichtbij komt en persoonlijk wordt, w...

Organisaties falen zelden door gebrek aan inhoudelijke kwaliteiten, maar bijna altijd door gebrek aan emotionele volwassenheid aan de top.  Sterke, stabiele en gezonde organisaties met duurzame successen worden geleid door sterke en emotioneel stabiele mensen. Mensen die veel kunnen verdragen en betere beslissingen nemen. De kwaliteit van die beslissingen bepaalt het niveau én de consistentie van succes. Er zijn een aantal duidelijke signalen waaraan je emotioneel gezonde mensen kunt herkennen. Allereerst kunnen zij om zichzelf lachen en tegen een grapje. Hun ego raakt niet beschadigd; ze vatten het niet persoonlijk op en voelen geen behoefte om er een discussie van te maken. Daarnaast juichen zij de successen van anderen toe, zonder last te krijgen van een minderwaardigheidscomplex. Ze kunnen oprecht bewondering hebben voor de prestaties van een ander en blijven tegelijkertijd hun eigen waarde kennen. Wanneer iemand anders wint, betekent dat niet dat zij verliezen. Ze vergeli...

Succes kan voor iedereen iets anders zijn, maar voor mij is de rijkste of succesvolste persoon niet degene met de meeste bezittingen, maar degene die het minste nodig heeft om blij, opgewekt en gelukkig te zijn. Met een gat in je hand zul je nooit voldoende geld hebben, en als je onzeker bent of weinig zelfvertrouwen hebt, zal geen enkele hoeveelheid adoratie ooit voldoende zijn.  Minder nodig hebben toont een zekere kracht, ervaring en diepgang, waarbij je veel beter kunt zien wat het belangrijkste is. Het is in theorie vrij eenvoudig, maar in de praktijk niet makkelijker te realiseren. Overal om ons heen worden namelijk zaken gecreëerd die ruis veroorzaken en afleiden. Het punt is... Dit geldt niet alleen voor persoonlijke successen, maar ook voor organisaties. Kracht en successen komen voort uit eenvoud en de focus op wat er écht toe doet. Gepersonaliseerd advies? Stuur een bericht naar  rico@rjrconsulting.nl  of check  www.rjrconsulting.nl  voor meer informa...

Tijdens een college rechtsgeleerdheid vroeg de docent aan een student hoe ze heette. Ze gaf aan dat haar naam Isabel was, waarna de docent vroeg of ze het college wilde verlaten en ook niet meer terug hoefde te keren. Isabel begreep niet helemaal wat haar overkwam, maar de docent wenste er geen enkele discussie meer over te voeren en verzocht haar nogmaals om te vertrekken. Isabel besloot haar spullen te pakken en vertrok. De docent stelde de overgebleven studenten de vraag waarom wetten bestaan en waarvoor ze dienen. Een student antwoordde: 'ter bescherming van iemands persoonlijke rechten.'  Een ander riep: 'rechtvaardigheid misschien?' De docent knikte instemmend.  Vervolgens vroeg hij aan de studenten of hij Isabel op een onrechtvaardige wijze had behandeld en iedereen was van mening dat dit inderdaad het geval was. De docent vroeg de studenten waarom niemand van hen dan protesteerde of ingreep. 'Wilde niemand van jullie deze onrechtvaardigheid voorkomen?' D...

Veel (grote) bedrijven en organisaties laten zich door angst, onzekerheid of conflicterende belangen van bepaalde leiders niet of niet onder de juiste voorwaarden helpen bij hun fundamentele onderliggende problemen. De meesten diagnosticeren liever zichzelf en schrijven hun eigen medicatie voor, maar maskeren zo slechts de problemen. Consultants worden vaak gebruikt om dit te faciliteren en voeren precies uit wat wordt verlangd, maar dat is niet wat bedrijven daadwerkelijk nodig hebben.  Bedrijven houden de façade vol en consultants verdienen er uitstekend aan, waardoor er geen enkele noodzaak lijkt te bestaan om deze situatie te veranderen. Echter, het volhouden van een dergelijke situatie komt niet zonder consequenties, want de onderliggende problemen en bijbehorende uitdagingen worden alleen maar groter. Dit betekent in veel gevallen dat steeds meer kostbare compenserende maatregelen nodig zullen zijn om deze inefficiënte situatie te kunnen volhouden. Hoe langer het aanhoudt, ho...