Maverick Consultant

Het is cruciaal om te beseffen dat je niet verantwoordelijk bent voor de gevoelens van een ander. Als leider en werknemer ben je verantwoordelijk voor wat je zegt, wat je doet en hoe je handelt. Hoe anderen daarop reageren, ligt buiten jouw cirkel van invloed en hoe de ander die realiteit verwerkt, is het eigen ontwikkelproces. Dit staat los van ongevoeligheid, omdat er immers talloze redenen kunnen zijn waarom een boodschap heftige emoties oproept en die emoties komen lang niet altijd voort uit jouw specifieke woorden of daden. Er ontstaan vaak grote problemen wanneer je die verantwoordelijkheid wél op je neemt. Veel mensen willen anderen bijvoorbeeld niet teleurstellen. Dan houden ze te veel rekening met andermans gevoelens in plaats van met die van zichzelf, wat hun gedrag en handelen negatief beïnvloedt. Dit te veel pleasen en jezelf overbelasten resulteert in een stroeve dynamiek en stagnatie. Dit uit zich in: Gedrag op basis van angst:  beslissingen worden genomen om de ander...

Wat weerhoudt mensen en hun organisaties ervan te realiseren wat ze willen en succesvol te zijn? Vaak hoor ik: "Ik weet niet waar ik moet beginnen" of "Ik weet niet hoe." Vooral bij die hoe-vraag blijft men hangen. Wanneer je iets nooit eerder hebt gedaan, maakt dat onzeker. Die onzekerheid slaat om in twijfel en angst. Je denkt niet meer helder en bevriest. De 'hoe-vraag' dwingt je namelijk te kijken naar details die je nog niet kunt overzien. Dit heeft drie destructieve effecten: Het activeert angst:  het triggert direct faalangst en onzekerheid. Het blokkeert creativiteit:  je brein schiet in de risicomijdende stand en ziet alleen nog maar beren op de weg. Het mist brandstof: 'hoe' geeft simpelweg geen energie. Denk aan extreme situaties in het leven, zoals het overlijden van een dierbare. In die moeilijke periode verzet je bergen. Achteraf vraag je je af: "Hoe heb ik dat in hemelsnaam gedaan?" Het antwoord is simpel: het 'wat...

Veel bedrijven worstelen met een personeelstekort. Maar is dat wel het échte probleem? Je kunt namelijk meer bereiken zónder extra personeel aan te nemen. Hoe? Door te focussen op de uitkomsten die je wilt behalen en af te stappen van de focus op taken en FTE’s. Wanneer je werk op deze manier vormgeeft, geef je goed personeel de ruimte en de verantwoordelijkheid om zelf de beste route naar het doel te bepalen. Kan dit niet binnen jouw organisatie? Dan is het personeel vaak niet het probleem, maar ontbreekt het leidinggevenden aan de juiste vaardigheden. In dat scenario heb je eerder een leiderschapsprobleem en geen personeelstekort. De kern is dit:  Sturen op output en impact lost veel problemen, zoals het personeelstekort, vaak organisch op. Het geeft medewerkers de ruimte om efficiënter waarde te leveren en verhoogt de productiviteit. Je bespaart niet alleen kosten, maar geeft talent ook de kans om te blinken in resultaat in plaats van in uren. Zo presteer je onderaan de streep b...

Ontzettend veel mensen worstelen met 'nee' zeggen. Ze zijn bang voor de gevolgen, willen aardig gevonden worden, of proberen te voldoen aan een ideaalbeeld van zichzelf of anderen. Maar zie het zo: 'nee' zeggen is onlosmakelijk verbonden met 'ja' zeggen. Door 'nee' te verkopen aan zaken die niet bij je passen, creëer je juist de ruimte om volmondig 'ja' te zeggen tegen de dingen die er écht toe doen. Het houdt je scherp en gefocust. Bovendien geef je een helder signaal af over jouw grenzen en maak je duidelijk waar je kwaliteiten liggen. Durf daarom 'nee' te zeggen tegen oneigenlijke verzoeken, ruis en afleiding. De kern is dit:   Wie geen 'nee' leert zeggen, besteedt uiteindelijk te weinig tijd aan wat hij of zij écht belangrijk vindt en waar hij of zij goed in is. Vooral 'nee' zeggen tegen een leidinggevende is cruciaal. Niet om dwars te liggen, maar om de vrijheid te creëren om 'ja' te zeggen tegen de taken die ...

Een groot probleem bij veel mensen en organisaties is dat ze niet goed meer luisteren naar signalen. Wanneer je een duik neemt in de zee, geeft je lichaam vroeg of laat een signaal dat je naar de oppervlakte moet voor zuurstof. Besluit je dat signaal te negeren en onder water door te zwemmen, dan kom je in grote problemen. Veel mensen zijn vandaag de dag zo gestrest, emotioneel afgevlakt of vermijdend dat ze hun eigen signalen negeren. Ze gaan door tot ze plotseling uitvallen. Dit is precies de realiteit waarmee veel leiders en hun organisaties worstelen. Onze standaardinstelling is pushen en grenzen opzoeken, terwijl overduidelijk is dat dit contraproductief werkt. Het is extreem ongezond. Het leidt tot chronische stress, burn-out en ziekte, met langdurige uitval tot gevolg. Juist wanneer je écht goed bent en je zaken op orde hebt, hoef je niet te overcompenseren met overmatige inspanning om jezelf te bewijzen. De kern is dit: Wanneer er een dieperliggend probleem speelt, mani...

Steeds meer werknemers staan onder digitaal toezicht. Vakbonden en privacywaakhonden trekken aan de bel over de forse toename van camera-observatie en het meeluisteren met gesprekken op de werkvloer. Los van de ethische bezwaren roept dit fundamentele vragen op: wat is het doel en welk probleem lost dit werkelijk op? Levert het onder de streep concrete resultaten op? Het wantrouwen dat spreekt uit dergelijke controle is contraproductief. Er is nauwelijks bewijs dat intensief toezicht de meest effectieve weg is naar betere prestaties. Sterker nog: het beschadigt de onderlinge band en werkt een cultuur van angst in de hand, waarin mensen zaken juist gaan verhullen. Precies wat je als werkgever wilt voorkomen. De kern is dit:  Analyseer welk probleem je écht probeert op te lossen en of deze maatregelen daar wel aan bijdragen. Kijk daarbij ook kritisch naar je eigen rol als leider. Er bestaan geen 'veilige' controlemiddelen; voor je het weet, breek je het vertrouwen af en breng je ...

Wil je echt impact maken? Kijk dan kritisch naar hoe je organisatie draait. Gebrek aan focus is geen detail, maar een kostenpost die ongemerkt gigantisch oploopt. Toch sturen veel organisaties nog steeds op inspanning. We vinken taken af, vullen agenda’s met overleggen en vieren dat we ‘druk’ zijn. Maar druk zijn zonder resultaat is bezigheidstherapie, een dure vorm van verspilling, en het is de illusie van productiviteit. Echte impact ontstaat niet door méér te doen, maar door de juiste dingen te doen. Het gaat niet om de uren die je maakt, maar wat je daarin bereikt en welke waarde het toevoegt. Dat vraagt om een duidelijke keuze: focus op uitkomsten, niet op inspanning of activiteiten. Juist onder druk, of wanneer we het even niet meer weten, schieten we in de reflex van harder werken, meer overleggen en nog meer ‘klusjes’. Het resultaat is voorspelbaar: de werkdruk stijgt, de focus verwatert en de impact keldert. De kern is dit... Wie onvoldoende impact bereikt, mist focus op wat e...

Wanneer je iets werkelijk wilt ervaren, is je perceptie je belangrijkste instrument. En wanneer perceptie centraal staat, zijn rust en kalmte essentieel. In een staat van ontspanning opent zich de deur naar een bredere waarneming. Toch leven en werken veel mensen in een staat van constante drukte. Ze zijn gestrest, afgeleid of gespannen. Ze zoeken hun sleutels terwijl ze die al in hun hand hebben. Ze vragen zich af of het gas wel uit is, of de deur goed dicht zit, of ze misschien iets anders zijn vergeten. Wanneer je niet kalm bent, functioneert je perceptie simpelweg minder goed. Zelfs de meest voor de hand liggende dingen ontgaan je. Naarmate er meer rust is, wordt je waarneming ruimer en merk je vanzelf meer op van wat er om je heen gebeurt. Naarmate de spanning toeneemt, vernauwt dat bewustzijn. Opmerkelijk genoeg zoeken veel mensen, bewust of onbewust, juist die drukte en afleiding op. Ze vullen hun tijd met prikkels, input en bezigheden. Dat is lang niet altijd toeval; het kan ee...

In veel organisaties is de werkdruk hoog en lijkt iedereen voortdurend druk. Maar druk zijn is niet hetzelfde als productief zijn. Niemand kan een onbeperkte cognitieve en emotionele belasting dragen. Als taken, prikkels en verantwoordelijkheden zich blijven opstapelen, daalt onvermijdelijk de kwaliteit van het werk. Efficiëntie neemt af, fouten nemen toe en zelfs als alles nog lukt, gebeurt dat vaak tegen een prijs die op de lange termijn niet houdbaar is. Toch blijven veel organisaties prioriteiten toevoegen zonder iets weg te nemen. Nieuwe initiatieven starten zonder oude te stoppen. Betrokkenheid wordt verward met altijd beschikbaar zijn. Het resultaat is voorspelbaar: stress, fouten, afnemende kwaliteit, hoger verzuim en verloop en uiteindelijk hogere kosten en reputatieschade als werkgever. Dit beperkt groei, prestaties en concurrentiekracht. Daarom is het essentieel om zowel de cognitieve als emotionele lading bij leidinggevenden en werknemers licht te houden. Dat beschermt tege...

Wanneer leidinggevenden geldende normen schenden en collega's of ondergeschikten niet respecteren, dan krijgen ze door de meesten met gelijke munt terugbetaald. Het zogenaamde ultimatumspel illustreert dit mooi. Je zit tegenover een vreemde aan tafel die net tien euro heeft gekregen. Deze persoon moet je een voorstel doen om het bedrag te verdelen. Er geldt een ultimatum, wat betekent dat je het voorstel kunt accepteren en het geld overeenkomstig verdeelt, of je verwerpt het voorstel en dan krijgen jullie allebei niets. Stel dat de andere persoon zich zelfzuchtig gedraagt en besluit om jou 2 euro te geven, terwijl hij zichzelf 8 euro toekent. Wat zou je in dat geval doen? Puur vanuit een winstoogmerk zou het logisch zijn dat je het aanbod accepteert. Maar als je bent zoals de meeste mensen dan weiger je het aanbod en ben je bereid het geld te laten schieten om die egoïst te straffen voor zijn oneerlijkheid. Je gaat liever met lege handen naar huis dan die egoïst met 8 euro te laten...

Niets hoeft perfect te zijn, het moet alleen constant zijn. Constantheid in doen, denken en handelen levert vastigheid en voorspelbaarheid op. Constantheid is simpel en effectief, perfectie is tijdrovend en complex.  Mensen met perfectionisme worden vaak gedreven door angst en onzekerheid. Ze zijn bang dat wanneer iets in hun ogen niet perfect is, anderen daar kritiek op zullen hebben. Dit proberen ze te voorkomen door het nastreven van een perfect resultaat. Maar absolute perfectie bestaat niet en er zullen altijd mensen zijn met commentaar. De meeste mensen hechten bovendien weinig waarde aan perfectie, ze zijn vooral geïnteresseerd in de constantheid van hetgeen ze verwachten of verlangen.  Desondanks blijven talrijke individuen gevangen in hun zoektocht naar perfectie, hetgeen zowel henzelf als de omgeving waarin ze werkzaam zijn aanzienlijk belemmert. Onderaan de streep wordt op deze manier te veel tijd, aandacht, energie en middelen besteed aan het perfectioner...

Hoe is het toch mogelijk dat bepaalde mensen in de sport of in het bedrijfsleven op de beslissende momenten in staat zijn om hun niveau te verhogen? Of dat ze kunnen excelleren op het juiste moment en met onverwachte tegenslagen of veranderingen kunnen omgaan?  Ze kunnen dit omdat ze over hebben, waardoor ze op beslissende momenten in staat zijn hun niveau te verhogen en hoe vaardiger de persoon, des te hoger het basisniveau is dat voorkomt dat men voortdurend op de limiet hoeft te functioneren. Het is van groot belang om te realiseren dat niemand constant op het hoogste niveau kan functioneren of presteren. Wanneer dit zich toch voordoet dan is dat meestal een indicatie dat er onderliggende problemen aanwezig zijn of dat de verwachtingen niet in verhouding staan tot de mogelijkheden. Idealiter moet het basisniveau goed genoeg zijn om te kunnen functioneren en presteren, zodat in uitdagende omstandigheden of wanneer noodzakelijk, voldoende over is om het niveau tijdelijk te kunnen ...

Trauma komt uit het Grieks en betekent wond of verwonding. Het kan zowel op fysieke als mentale wonden betrekking hebben. Trauma is, in tegenstelling tot wat je misschien denkt, niet de gebeurtenis of hetgeen je is overkomen. Het is wat er van binnen gebeurt als gevolg van wat je hebt meegemaakt. Zo is bijvoorbeeld niet de klap maar de hersenschudding het trauma. Het verlaten worden als kind is niet het trauma, maar dat je als gevolg daarvan denkt niets waard te zijn. Iedereen heeft er op een bepaalde manier mee te maken en of je het wilt of niet, traumatische ervaringen kunnen, als ze niet worden verwerkt, een blijvende negatieve invloed hebben. Het heeft bijvoorbeeld een groot effect op je mentale gesteldheid en je gemoedstoestand. Bovendien kan het leiden tot onwenselijk gedrag, een geldingsdrang en angsten die voor nog veel meer problemen kunnen zorgen.  Het punt is...   Niet alleen individuen, maar ook bedrijven en organisaties worden geconfronteerd met trauma's. Wanneer ...

Leidinggevenden die voor teamleden genadiger zijn dan voor zichzelf, ontlokken vaak de beste ideeën en de meeste creativiteit. Door een klimaat te scheppen waarin alle aanwezigen het idee krijgen iets te kunnen bijdragen en dat het geen probleem is wanneer ze de fout in gaan, ook niet wanneer dat vaker gebeurt. Wanneer werknemers het geloof hebben dat ze ongestraft een risico kunnen nemen, dan leren en innoveren ze aantoonbaar meer. Dit heet psychologische veiligheid.  Veel leidinggevenden denken echter dat ze door fouten te tolereren een verkeerde boodschap overbrengen en het maken van fouten verheerlijken. Psychologische veiligheid gaat niet om het maken van fouten toejuichen, maar om het realiseren van een klimaat waarin fouten eerder en eerlijk worden toegegeven. Op deze manier kunnen ze eerder worden hersteld en kan ervan geleerd worden, zodat ze in de toekomst niet meer worden gemaakt. Het gevolg is dat in een dergelijk klimaat aanzienlijk minder fouten worden gemaakt.  ...

Schildpadden die in de zee of oceaan leven kunnen op den duur last krijgen van zogenaamde zeepokken. Deze dieren klampen zich vast aan de schildpad en liften vervolgens als parasieten mee. De zeepokken zijn niet onmiddellijk schadelijk of dodelijk, maar met elke bijkomende zeepok verliest de schildpad aan snelheid en wordt het steeds moeilijker om te functioneren. De schildpad verzwakt, ervaart steeds meer problemen bij het vinden van voedsel en wordt veel kwetsbaarder voor roofdieren. Op het internet zijn talloze video’s te vinden van schildpadden die door mensen uit de zee worden gered en worden ontdaan van alle zeepokken. Het geeft de schildpad een hernieuwde kans tot overleven, aangezien het weer vrijelijk kan bewegen en functioneren. Individuen en organisaties kunnen eveneens geconfronteerd worden met zeepokken, die je functioneren bemoeilijken, je kwetsbaar maken en je prestaties negatief beïnvloeden. Mensen en organisaties kunnen, in tegenstelling tot schildpadden, om hulp vrage...

Een vaak onderschat risico van slimheid, is dat het kan leiden tot een gevoel van superioriteit. Wanneer mensen denken slimmer te zijn dan anderen, dan werkt dat door in gedrag, handelen en het nemen van beslissingen. Indien slimheid gepaard gaat met een morele of andere vorm van superioriteit bij leidinggevenden, dan levert dit je organisatie de nodige problemen op. Het kan er namelijk toe leiden dat voor anderen wordt gedacht, ingevuld, beslist en bepaald. Dit schaadt het vertrouwen en respect in het leiderschap en ondermijnt tegelijkertijd het zelfvertrouwen en de eigenwaarde van de medewerkers. Op deze manier wordt niet de basis gelegd voor een constructieve samenwerking, maar eerder voor een kloof tussen de werkvloer en het kantoor, tussen degenen die het beleid opstellen en beslissingen nemen en degenen die ze uitvoeren.  Het personeel zal zich op deze wijze niet gehoord, gezien, gewaardeerd en derhalve niet serieus genomen voelen, wat zal resulteren in verminderde prestaties...

Veel mensen dragen op hun werk een masker om te voorkomen dat ze uitgebuit worden of als zwak of naïef worden gezien. Dit zorgt ervoor dat ze waardevolle elementen van zichzelf onderdrukken en hun edele instincten minder volgen.  Veel mensen hebben een negatieve ervaring gehad door zichzelf te zijn of zich open te stellen op het werk.  Ze realiseren zich maar al te goed wanneer ze in een onveilige of gevaarlijke omgeving verkeren. Dit heeft tot gevolg dat mensen zich anders voordoen, minder opvallen, zich minder goed ontwikkelen en niet presteren naar hun potentiële mogelijkheden. Opgeteld ondermijnt dit de collectieve prestaties en wordt de taart van de organisatie verkleind.  Gelukkig zijn er ook uitzonderingen, de mensen die zich niet laten leiden door angst en zichzelf en hun talenten blijven inzetten. Die hun tijd niet bewaken maar geven aan anderen, hun kennis niet voor zichzelf houden maar delen en contacten niet afschermen maar doorgeven. Mensen die geven zonder e...