Maverick Consultant

Niemand is adoreren waard. Het is ongezond, onverstandig, levert weinig op en het helpt je geen stap verder. Ik zie tal van organisaties dure sprekers inhuren die successen hebben behaald in het zakenleven of de topsport. Ze hopen dat die glans op hun eigen organisatie afstraalt. Het zijn wellicht inspirerende of aansprekende verhalen, maar het is vooral een verdienmodel voor de spreker zelf – vaak gekoppeld aan de verkoop van een boek. Welke concrete situaties helpen ze nu écht verbeteren waar de gewone medewerker op de werkvloer wat aan heeft? Waarom het niet werkt De claims van externe sprekers houden in de praktijk zelden stand. Dit komt allereerst door de survivorship bias : sprekers schetsen hun unieke succesverhaal, maar negeren de duizenden anderen die exact dezelfde methode gebruikten en toch faalden. Succes in business of topsport is immers geen blauwdruk, maar een grillige combinatie van talent, inzet én een flinke dosis geluk of timing. Geluk valt helaas niet te kopiëren. D...

De praktijk laat zien dat veel leiders moeite hebben om anderen iets te leren. Een van de belangrijkste oorzaken is dat de leider de leider is geworden omdat hij of zij zelf ergens in uitblinkt, niet omdat diegene uitblinkt in het begeleiden van de ontwikkeling van anderen. Vaak ontstaat er dan een frustrerende dynamiek: de leider doet het voor of legt het uit, maar de boodschap slaat niet effectief aan. Dit leidt tot onbegrip, frictie en een neerwaartse spiraal die succesvolle samenwerking en prestaties in de weg staat. Je ziet dit ontzettend vaak: mensen die ergens zelf heel goed in zijn, zijn niet automatisch de beste leiders of begeleiders. Vaak is het precies andersom. De beste leraren hoeven zelf immers niet de absolute top te zijn. Hun cruciale kracht ligt in het inspireren en enthousiasmeren, zodat het leuk genoeg blijft om te blijven oefenen en verbeteren. Wanneer je mensen echt iets wilt leren, moet je ze zo vaak mogelijk in posities of situaties brengen waarin ze zélf kunnen...

Een van de belangrijkste aspecten van het leven is zaken daadwerkelijk zélf ervaren. Dat is het fundament voor leren, groei, ontwikkeling en diep begrip. Helaas besteden we die ervaringen tegenwoordig veel te vaak uit. We zoeken massaal naar de magische pil, zeker wanneer het moeilijk of pijnlijk wordt. Maar juist door die vluchtroute missen we cruciale fases, unieke momenten en de meest waardevolle lessen. Zelf de dingen doorstaan, hoe zwaar het soms ook is, is essentieel voor je menselijke ontwikkeling. Dat moet je niet willen uitbesteden. Dat moet je zelf doen. Hooguit met gerichte ondersteuning waar nodig, maar nooit volledig uit handen geven. Dit fenomeen speelt zich af op zowel persoonlijk vlak als binnen het bedrijfsleven. Persoonlijke groei door wrijving Zonder uitdagingen ontwikkel je geen veerkracht. Wie pijn, verdriet of falen koste wat het kost vermijdt, vlakt direct ook de pieken van vreugde en succes af; je ontwikkelt zo simpelweg geen emotionele diepgang. Bovendien beroo...

We houden tegenwoordig ontzettend veel cijfers en statistieken bij. Op basis daarvan trekken we conclusies, nemen we beslissingen en ondernemen we actie. Juist daarom is het cruciaal om altijd de bijsluiter te lezen. Data en de daaruit voortvloeiende conclusies zijn namelijk waardeloos zonder de juiste context om ze te interpreteren. Maken we door al dat meten en analyseren automatisch betere keuzes? Nee. Zonder context baseer je je al snel op het algemene gemiddelde, terwijl juist het specifieke en persoonlijke bepaalt wat werkt in jouw situatie. De kern is dit: We vertrouwen blind op adviezen van bronnen die we als betrouwbaar bestempelen. Daarbij vergeten we vaak de belangrijkste vraag: is dit advies wel toepasbaar binnen de context van onze eigen kwaliteiten, doelen en omstandigheden? Je hebt er weinig aan dat iets werkt voor de massa, of dat het afkomstig is van een expert, wanneer het voor jou persoonlijk niet werkt. Gepersonaliseerd advies? Stuur een bericht naar rico@rjrconsult...

Organisaties investeren massaal in AI, data-analyse en voorspellende modellen. De belofte is helder: betere data leidt tot betere inzichten, die leiden tot betere beslissingen, die leiden tot betere prestaties. Die redenering klopt maar slechts tot op zekere hoogte. In de praktijk blijkt betere informatie geen garantie voor betere beslissingen. Strategische missers, politieke afwegingen en kortetermijndenken verdwijnen niet met geavanceerdere dashboards. Ze worden hooguit overtuigender onderbouwd. De kernvraag is daarom niet hoe goed je data is, maar hoe volwassen je besluitvorming is. Data informeert, maar beslist niet. AI herkent patronen, rekent scenario’s door en maakt risico’s zichtbaar. Toch blijft er altijd een mens die prioriteiten stelt, belangen weegt, risico’s accepteert en verantwoordelijkheid draagt voor de uitkomst. De kwaliteit van een besluit hangt dus niet alleen af van informatie, maar van het eigenaarschap en ontwikkelingsniveau van degene die beslist. Daarbij leeft ...

Leiders die klagen over jongere generaties, laten vooral iets van zichzelf zien. Het is inmiddels een terugkerend refrein: jongere generaties zouden niet hard genoeg willen werken, lastig te motiveren zijn en liever parttime werken. Misschien zit daar een kern van waarheid in, maar wie het daarbij laat, mist de essentie. Want wat zegt het over leiderschap wanneer jongere generaties structureel als problematisch worden bestempeld?  Veel leiders hebben moeite met empathie, emotionele intelligentie en zelfreflectie. Ze ervaren afstand tot jongere medewerkers, maar onderzoeken zelden hun eigen rol in die dynamiek. Ze noemen gebrek aan inzet, maar kijken niet naar gebrek aan inspiratie. Ze spreken over motivatie, maar vergeten zichzelf af te vragen hoe motiverend hun leiderschap werkelijk is. Je kunt je überhaupt afvragen of er nu sprake is van een generatie of een leiderschapsprobleem? Effectief leiderschap vraagt inzicht in mensen en vooral in jezelf. Het vraagt het vermogen om potent...

Wanneer je niet vanaf het begin leert wat het is om een leider te zijn, dan zul je bij een promotie naar een leidinggevende rol ook niet meteen een goede leider zijn. Zwakke leiders beginnen vaak pas over leiderschap na te denken wanneer ze een promotie hebben verdiend naar een leidinggevende rol. De beste leiders ontwikkelen en manifesteren hun leiderschap echter al ver voordat ze formeel een leider zijn. Het punt is... Wanneer je werknemers verantwoordelijk maakt voor de ontwikkeling en prestaties van anderen, dan moeten ze wel weten hoe ze dat het beste kunnen doen. Bevorder vanaf het begin de ontwikkeling van essentiële leiderschapsvaardigheden en waardeer degenen die deze het meest effectief toepassen. Dit zijn niet noodzakelijkerwijs de medewerkers die individueel het beste presteren.  Gepersonaliseerd advies? Stuur een bericht naar  rico@rjrconsulting.nl  of check  www.rjrconsulting.nl  voor meer informatie.

Mensen worden over het algemeen niet geboren met de kennis of vaardigheden van een expert. Iedereen moet zich ontwikkelen door kennis te vergaren en vaardigheden te trainen. Een essentieel en vaak onderbelicht aspect in dit ontwikkelingsproces is het maken van fouten. Door nieuwe dingen uit te proberen, fouten te maken en daarvan te leren, groeien mensen. Wanneer mensen groeien, ontwikkelen ze eigenwaarde en zelfvertrouwen, waardoor ze nog sterker en weerbaarder worden. Op deze wijze kunnen mensen zich steeds beter aanpassen aan grotere uitdagingen en stijgt automatisch het niveau en de constantheid van hun prestaties. Veel bedrijven en organisaties hebben echter geen optimaal ontwikkelingsklimaat, omdat fouten niet als leermomenten worden gezien voor groei, maar worden afgestraft. Vaak wordt zo gefocust op de prestaties en resultaten, dat aan het noodzakelijke (leer)proces dat hieraan ten grondslag ligt totaal voorbij wordt gegaan. Als je mensen beperkt in hun ontwikkeling, dan beperk...

Het vermogen om dingen om je heen te kunnen zien zoals ze zijn, getuigt van intelligentie en emotionele ontwikkeling. Mensen die deze ontwikkeling hebben meegemaakt, begrijpen niet alleen zichzelf beter, maar ook hun omgeving. Mensen die emotioneel onvolwassen zijn of zich in beperkte mate ontwikkeld hebben, kijken met een gekleurde bril en verstoren of verdraaien de realiteit. De realiteit is voor deze mensen optioneel en wordt grotendeels bepaald door hoe iets ze laten voelen. Ze hanteren een emotionele benadering van de realiteit, waardoor wat ze voelen als realiteit wordt gezien. Stel dat een werknemer bij zijn leidinggevende aangeeft meer ruimte en vrijheid te willen om zijn werk te doen. Een onzekere leider of iemand die zich niet goed heeft ontwikkeld, heeft in zulke situaties vaak het gevoel dat een werknemer hem of haar geen goede leidinggevende vindt. Hoewel dit niet noodzakelijkerwijs door de werknemer werd gecommuniceerd, wordt het door de leidinggevende als een realite...

  Het is een zeldzame vaardigheid en slechts enkele beheersen het: potentieel zien waar niemand anders het ziet. In bijvoorbeeld de sportwereld wordt hoofdzakelijk gekeken naar waarneembare fysieke kwaliteiten zoals kracht, snelheid, coördinatie en behendigheid.  Op school en op het werk wordt op een vergelijkbare wijze naar de mogelijkheden van mensen gekeken . De innerlijke kenmerken van een persoon worden vaak vergeten of ondergewaardeerd. Dat is vrij eigenaardig wanneer je bedenkt dat deze kenmerken een grote invloed hebben op de ontwikkeling van waarneembare kwaliteiten en vaardigheden. Daarnaast spelen persoonlijke kenmerken een cruciale rol in het voorspellen of en in welke mate iemand zijn potentieel zal realiseren. Wanneer je personen leert begrijpen als mens, kun je potentieel ontdekken dat door anderen niet wordt waargenomen. Dit kan door bijvoorbeeld te kijken naar het arbeidsethos van iemand en te spreken met mensen uit de directe omgeving zoals coaches, gezinsled...

Stel je eens voor dat je de baas bent van een grote farmaceut en een beslissing moet nemen om 1 miljoen te investeren in een middel dat mensen kan helpen bij het afvallen. Je ontdekt ergens tijdens het project dat het financieel niet loopt volgens plan en dat een concurrent inmiddels met een nog beter middel op de markt is gekomen. Echter heb je al 5 miljoen uitgegeven in 12 maanden tijd en is het project voor meer dan de helft af. Hoe waarschijnlijk is het dat je die extra 1 miljoen gaat investeren? Waarom maken mensen slechte beslissingen en waarom houden ze daar te lang aan vast? Diverse studies tonen aan dat individuen die een eerste investering in tijd, energie of hulpbronnen hebben gedaan, het risico lopen om deze investering te vergroten wanneer het misgaat. Gokkers die op verlies staan denken dat ze door nog een keer te spelen hun verlies goed kunnen maken. Ondernemers die in ernstige problemen verkeren denken dat ze voor een wonderbaarlijke ommekeer kunnen zorgen wanneer...

De best presterende en succesvolste mensen zijn altijd bereid om zich verder te ontwikkelen door van alles en iedereen te leren. Mensen die gemiddeld presteren leren meestal alleen van hun eigen ervaringen en individuen die het minst presteren zijn uitgeleerd en hebben overal al een antwoord op. Succesvolle en bekwame mensen stellen veel relevante vragen en vergaren gedetailleerde informatie door goed naar anderen te luisteren. Onvermogende en onbekwame mensen zijn heel druk met zichzelf, praten veel (over hun eigen problemen) en luisteren slecht. Bekwame mensen komen door hun continue groei steeds nieuwe uitdagingen tegen, terwijl onbekwame mensen door hun gebrek aan ontwikkeling tegen dezelfde soort problemen aan blijven lopen. Het punt is... Dit geldt ook voor de best en slechtst presterende bedrijven en organisaties.  De een is vooral bezig met de kernactiviteiten of de belangrijkste zaken, is continu in ontwikkeling en kan floreren. De ander is vooral druk met randzaken, het c...

Oog hebben voor talent is misschien wel een van de meest indrukwekkende vaardigheden. Is het enkel een kwestie van pure intuïtie om het potentieel van anderen te kunnen zien, of zijn er elementen die gebaseerd kunnen worden op wetenschappelijke feiten?  Hoewel intelligentie vaak de voornaamste onderscheidende factor lijkt te zijn, is dat in feite niet het geval. Het is van essentieel belang dat individuen die verantwoordelijk zijn voor het ontdekken en ontwikkelen van talent, zoals docenten of leidinggevenden, geloven dat mensen aanzienlijke potentie bezitten. Dit geloof zorgt voor zogenaamde self-fulfilling prophecy's. Wanneer leraren of leidinggevenden denken dat hun leerlingen of ondergeschikten toppers zijn, koesteren ze hoge verwachtingen van hun succes. Als gevolg tonen ze meer ondersteunend gedrag, waardoor het zelfvertrouwen van leerlingen of ondergeschikten groeit en hun intellectuele ontwikkeling wordt versterkt. Deze effecten zijn in verschillende experimenten waargenome...

In de jaren tachtig van de vorige eeuw is een baanbrekende studie gedaan naar musici, wetenschappers en sporters van wereldklasse. Een groep van 21 concertpianisten, die als finalisten deelnamen aan vooraanstaande internationale concoursen, werd geïnterviewd. Er werd onder andere gevraagd naar hun vroege muzikale ervaringen en tot grote verbazing werd ontdekt dat de musici niet gezegend waren met puur talent. De meeste ster pianisten leken alleen 'speciaal' vergeleken met gezinsleden of kinderen uit de buurt. Op lokaal, regionaal of nationaal niveau vielen ze aanvankelijk niet op en ze wisten ook niet veel prijzen te winnen. Het was bovendien zeer verrassend dat de sterren aanvankelijk geen les kregen van een vooraanstaande pianodocent. De meesten kregen hun eerste lessen van een docent uit de buurt. Uiteindelijk wisten ze uit te groeien tot de beste pianisten ter wereld, maar hoe? De pianisten overtroffen anderen door veel meer te oefenen, maar wat motiveerde ze om zoveel te o...

Recentelijk zijn 72 nieuwe accountants in dienst getreden bij vier grote accountantskantoren. In het kader van een experiment werd de helft (willekeurig geselecteerd) geïnformeerd dat ze aanzienlijke kansen hadden op succes en dat ze moesten geloven in hun potentieel. Alleen degene die deel uitmaakte van deze helft werden in een individueel gesprek verteld dat ze waren aangenomen na een zeer competitieve selectieprocedure, dat het management hoge verwachtingen van hen had en dat ze de capaciteiten bezitten om succesvol te zijn. Drie weken na hun aanstelling ontvingen ze ook nog een persoonlijke brief waarin deze boodschap nogmaals werd onderstreept. Een maand lang behaalden de accountants met deze aanpak hogere prestatiebeoordelingen dan de controlegroep. Dit bleef zich op deze wijze voortzetten, zelfs nadat de uitkomsten van IQ-tests en studieresultaten van alle 72 accountants werden meegenomen in het verhaal.  Brian McNatt heeft dit onderzoek verricht bij de vier grootste account...