Maverick Consultant

Het selecteren van de juiste mensen op de werkvloer én in het leiderschap is van fundamenteel belang voor iedere organisatie. Je wilt kostbare tijd, geld en andere middelen investeren in mensen die hun potentieel daadwerkelijk realiseren en dit inzetten voor de organisatie. Juist daarom is het opvallend hoeveel organisaties hier ontzettend slecht in zijn en dit proces overlaten aan HR of uitbesteden aan externe partijen. Het gevolg laat zich raden: zwak leiderschap, een kwetsbare cultuur, hoge personeelsrotatie, lage betrokkenheid en weinig loyaliteit. In zo’n context wordt het structureel presteren, groeien en realiseren van langetermijndoelen bijzonder lastig. Een van de grootste fouten die bij aanname en selectie wordt gemaakt, is de bijna exclusieve focus op vaardigheden , terwijl de aandacht veel meer zou moeten liggen op grit .  Grit is de combinatie van passie en volharding voor langetermijndoelen. Passie is het vermogen om jarenlang gefocust te blijven op één hoofddoel, zo...

Sinds de pandemie staan ondernemingen en organisaties onder voortdurende druk van snel veranderende omstandigheden. Een van de grootste problemen: strategieën zoals we die kennen, werken niet meer. Ze zijn te complex, worden slecht gecommuniceerd en strekken zich over een veel te lange periode. Tegen de tijd dat een strategie is bedacht, uitgewerkt en gedeeld, is zij vaak al achterhaald. Organisaties opereren inmiddels in een geheel nieuwe realiteit, die vraagt om een flexibelere kijk op strategische besluitvorming en toekomstvisie. Dit betekent dat traditionele benaderingen losgelaten moeten worden, evenals het idee dat de toekomst nog jaren vooruit te plannen is.  Strategie moet organisch zijn. Geen dik rapport, maar een pragmatisch en dynamisch kader dat richting geeft aan dagelijkse beslissingen. Een strategie die je snel kunt formuleren, toepast zolang zij relevant is en zonder moeite bijstelt wanneer de omstandigheden veranderen. Het punt is... Zes weken werken aan een strate...

In veel organisaties is de werkdruk hoog en lijkt iedereen voortdurend druk. Maar druk zijn is niet hetzelfde als productief zijn. Niemand kan een onbeperkte cognitieve en emotionele belasting dragen. Als taken, prikkels en verantwoordelijkheden zich blijven opstapelen, daalt onvermijdelijk de kwaliteit van het werk. Efficiëntie neemt af, fouten nemen toe en zelfs als alles nog lukt, gebeurt dat vaak tegen een prijs die op de lange termijn niet houdbaar is. Toch blijven veel organisaties prioriteiten toevoegen zonder iets weg te nemen. Nieuwe initiatieven starten zonder oude te stoppen. Betrokkenheid wordt verward met altijd beschikbaar zijn. Het resultaat is voorspelbaar: stress, fouten, afnemende kwaliteit, hoger verzuim en verloop en uiteindelijk hogere kosten en reputatieschade als werkgever. Dit beperkt groei, prestaties en concurrentiekracht. Daarom is het essentieel om zowel de cognitieve als emotionele lading bij leidinggevenden en werknemers licht te houden. Dat beschermt tege...

Veel organisaties worstelen met het vraagstuk thuiswerken. In het bijzonder geven leidinggevenden aan dat ze onvoldoende zicht hebben op wat medewerkers doen en leeft het idee dat er vanuit huis minder wordt gewerkt. Het gevolg is voorspelbaar: meer controle, meer monitoring en steeds vaker de verplichting om terug te keren naar kantoor. Maar stel, puur voor het argument, dat deze aannames volledig zouden kloppen. Hoeveel beter denk je dat mensen gaan functioneren wanneer hun werk strenger wordt gecontroleerd, nota bene in hun eigen huis? Hoe gemotiveerd blijven ze wanneer ze tegen hun wil naar kantoor worden gehaald? Het antwoord laat zich raden: deze maatregelen lossen het vermeende probleem niet op, ze verergeren het. Het is daarom essentieel om uit te zoomen en de focus te verleggen van aanwezigheid en controle naar wenselijke uitkomsten en resultaten. Organisaties nemen professionals aan. Dat impliceert dat je hen ook als professionals behandelt: door hen te beoordelen op prestati...

Organisaties falen zelden door gebrek aan inhoudelijke kwaliteiten, maar bijna altijd door gebrek aan emotionele volwassenheid aan de top.  Sterke, stabiele en gezonde organisaties met duurzame successen worden geleid door sterke en emotioneel stabiele mensen. Mensen die veel kunnen verdragen en betere beslissingen nemen. De kwaliteit van die beslissingen bepaalt het niveau én de consistentie van succes. Er zijn een aantal duidelijke signalen waaraan je emotioneel gezonde mensen kunt herkennen. Allereerst kunnen zij om zichzelf lachen en tegen een grapje. Hun ego raakt niet beschadigd; ze vatten het niet persoonlijk op en voelen geen behoefte om er een discussie van te maken. Daarnaast juichen zij de successen van anderen toe, zonder last te krijgen van een minderwaardigheidscomplex. Ze kunnen oprecht bewondering hebben voor de prestaties van een ander en blijven tegelijkertijd hun eigen waarde kennen. Wanneer iemand anders wint, betekent dat niet dat zij verliezen. Ze vergeli...

Minimaal één keer per week haal ik koffie bij Keen in Utrecht. Meestal zeg ik dank je wel voor de koffie, en zij zeggen dank je wel na de betaling. Dat is geen overdreven beleefdheid. We zeggen allebei dank je wel, omdat we allebei hebben geprofiteerd.  Ik wilde op dat moment de koffie liever dan mijn vier euro. Zij wilden liever mijn vier euro dan de koffie. Onder de streep zijn we allebei blijer, tevredener en beter af. Dit simpele voorbeeld van  mutual profit  is essentieel voor het bouwen van duurzame en succesvolle (zakelijke) relaties. Zo horen relaties met elkaar om te gaan en voor dienstverleners vormt dit de basis van op waarde gebaseerde prijzen voor producten en diensten. Het punt is... Toch zoeken sommige mensen in organisaties regelmatig de grenzen van dit principe op of ze gaan er zelfs overheen. Dat levert misschien op korte termijn iets extra’s op, maar op de lange termijn schaadt het de kwaliteit van relaties. Wanneer je dan ook nog eens je prijzen verhoo...

Jarenlang liep de directeur van een groot kunststof spuitgietbedrijf over de werkvloer van zijn bedrijf. Bij zijn aankomst opende het personeel beleefd de deur voor hem, begroette hem vriendelijk en zorgde ervoor dat er altijd een dubbele espresso op zijn bureau stond. Iedereen stelde zich dienstbaar op en toonde zich behulpzaam. Enkele jaren later werd de spuitgieterij door de eigenaar verkocht, waarna de nieuwe eigenaar een andere directeur aanstelde. Toen de voormalige directeur afscheid nam van het bedrijf, opende niemand nog de deur voor hem, werd hij niet langer vriendelijk verwelkomd en bood niemand hem een dubbele espresso aan. Alle privileges die hij in het verleden genoot, waren nu voor de nieuwe directeur. De voormalig directeur kwam tot de conclusie dat de privileges die hij ontving niet gerelateerd waren aan zijn persoon, maar aan de functie die hij vervulde en de betekenis ervan. Veel leiders eigenen zich deze privileges echter persoonlijk toe en gaan zich ernaar gedragen...