Mensen
Veel organisaties zijn geobsedeerd door het optimaliseren van prestaties en resultaten. Ze jagen op maximale efficiëntie om zoveel mogelijk winst te realiseren, en AI geldt daarbij als de ultieme volgende stap. De realiteit is echter dat organisaties nog altijd uit mensen bestaan. Prestaties en resultaten vallen of staan met hún invloed. Juist daarom is het verbijsterend hoe weinig directies écht weten over hoe mensen in elkaar steken, laat staan hoe dit doorwerkt op de werkvloer. Maar er is een onwrikbare connectie tussen het menselijk handelen en de uiteindelijke winst. Het is het doodbloeden van kapitaal door een stapeling van factoren die directies vaak niet aan elkaar koppelen.
Ondernemingen smijten dagelijks met kapitaal, simpelweg omdat ze de menselijke psyche negeren. Veel leiders weten bijvoorbeeld niet dat gemiddeld een derde tot de helft van alle medewerkers introvert is, terwijl de meeste werkomgevingen zijn ingericht op extraverten. Wanneer je een extraverte norm opdringt aan introverten, activeer je een destructieve spiraal:
- Prikkelverwerking: introverten raken chronisch overprikkeld door kantoortuinen en een constante stroom aan vergaderingen.
- Biologische uitputting: dit vreet fysieke energie, ondermijnt het dagelijks functioneren en blokkeert de toegang tot diepdenken.
- Middelmatigheid: creativiteit en het oplossend vermogen bij complexe problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon.
- De rekening: dit resulteert in hoog ziekteverzuim, burn-outs en het vertrek van loyaal personeel. Het fundamentele talent binnen je organisatie wordt hiermee structureel onderbenut en ondermijnd.
Gebrekkige mensenkennis houdt ook een hardnekkige misvatting in stand, zoals de cultus van de 'man of vrouw van actie' boven die van contemplatie. Men denkt dat actiegerichtheid beter is, maar er is geen enkel wetenschappelijk of praktisch bewijs voor die correlatie. Sterker nog, door verkeerde inschattingen worden ambities puur op basis van uitstraling misgeïnterpreteerd. Hierdoor worden natuurlijke leiders over het hoofd gezien; leiders die veel meer uit anderen halen voor het algemeen belang, in plaats van voor zichzelf.
Wat wél een keiharde correlatie heeft met deze aanpak, zijn de problemen die we nu overal zien exploderen: een gebrek aan creativiteit, een kelderende productiviteit en een tekort aan oplossend vermogen bij complexe vraagstukken. Bedrijven stimuleren hun mensen verkeerd, waardoor teams als los zand aan elkaar hangen in plaats van een sterk geheel te vormen. Organisaties zijn daardoor drukker met de randzaken die volgen op een afname van betrokkenheid, zoals verzuimmanagement en wervingsprocedures, dan met het versterken van hun corebusiness.
Dit is het ultieme bewijs dat we te weinig weten over de mensen die de grootste impact hebben op ons succes. De sleutel ligt in het benutten van mensen op hun eigen, onderscheidende kracht. Het is op zijn minst handig om te stoppen met het actief ingooien van je eigen glazen.
De kern is dit:
Ondernemingen zijn mensen en wanneer je mensen niet begrijpt, begrijp je zakendoen, ondernemen en organiseren niet. Verdieping in de menselijke natuur is geen 'soft' skill, maar een cruciaal fundament voor optimale resultaten. We moeten weg van het gissen en invullen en toe naar écht begrip, diepgaande kennis en de kunde om mensen te ontwikkelen en aan te sturen. Pas dan creëer je een cultuur met prestaties die permanent exceptioneel zijn, in plaats van middelmatig.
📬Gepersonaliseerd advies? Stuur een bericht naar rico@rjrconsulting.nl of check www.rjrconsulting.nl voor meer informatie.

Reacties
Een reactie posten