Thuiswerken

Veel organisaties worstelen met het vraagstuk thuiswerken. In het bijzonder geven leidinggevenden aan dat ze onvoldoende zicht hebben op wat medewerkers doen en leeft het idee dat er vanuit huis minder wordt gewerkt. Het gevolg is voorspelbaar: meer controle, meer monitoring en steeds vaker de verplichting om terug te keren naar kantoor.

Maar stel, puur voor het argument, dat deze aannames volledig zouden kloppen. Hoeveel beter denk je dat mensen gaan functioneren wanneer hun werk strenger wordt gecontroleerd, nota bene in hun eigen huis? Hoe gemotiveerd blijven ze wanneer ze tegen hun wil naar kantoor worden gehaald? Het antwoord laat zich raden: deze maatregelen lossen het vermeende probleem niet op, ze verergeren het.

Het is daarom essentieel om uit te zoomen en de focus te verleggen van aanwezigheid en controle naar wenselijke uitkomsten en resultaten. Organisaties nemen professionals aan. Dat impliceert dat je hen ook als professionals behandelt: door hen te beoordelen op prestaties en geleverde resultaten. Blijven die achter, dan is de juiste vraag niet hoe houden we ze beter in de gaten?, maar waarom lukt het niet en welke ondersteuning is nodig?

Zodra je mensen van bovenaf gaat controleren, communiceer je één ding heel duidelijk: gebrek aan vertrouwen. En wie geen vertrouwen krijgt, zal het ook niet geven. Daarmee verdwijnt de basis voor een gezonde werkrelatie. Als dat structureel het geval is, moet je je bovendien afvragen of je wel de juiste mensen hebt aangenomen. Vertrouwen is geen beloning achteraf; het is een voorwaarde vooraf. Zonder vertrouwen werken met overmatige controle is geen effectieve strategie. Dit werkt niet in huwelijken, niet in vriendschappen en ook niet in organisaties.

Discussies zoals over thuiswerken fungeren als afleiding van de werkelijke onderliggende problemen en het niet onder ogen komen van deze problemen is verre van kosteloos. Integendeel: het kost organisaties aanzienlijk meer dan het vermeende probleem dat men probeert te beheersen, een probleem dat met deze maatregelen niet eens wordt opgelost. Verlies aan motivatie, verhoogd verloop, meer verzuim en afnemende betrokkenheid zijn geen abstracte risico’s, maar concrete kostenposten. Controle voelt misschien als grip, maar is in werkelijkheid een dure vorm van uitstelgedrag.

Deze problemen worden niet opgelost door mensen terug te roepen naar kantoor of hun handelingen minutieus te volgen. Wanneer er sprake is van weinig vertrouwen, tegenvallende prestaties of beperkte betrokkenheid, vraagt dat om leiderschap, duidelijke verwachtingen en ondersteuning, niet om toezicht.

Het punt is...

Heb je professionals in dienst, spreek ze dan aan op hun verantwoordelijkheden en beoordeel ze op hun resultaten. Focus op wat er wordt bereikt, niet op waar iemand zit of welke bewegingen hij of zij maakt. Meer controle versterkt geen relaties, stimuleert geen ontwikkeling en leidt zelden tot betere prestaties.

Gepersonaliseerd advies? Stuur een bericht naar rico@rjrconsulting.nl of check www.rjrconsulting.nl voor meer informatie.