Collectieven zijn complex

Het is een bijzonder fenomeen: een-op-een zijn de meeste mensen leuk in de omgang, maar zodra ze onderdeel worden van een groep of collectief, gebeurt er iets geks.

Ze vertonen ineens ander gedrag om leuk gevonden te worden of om erbij te horen. Het lijkt wel alsof ze zichzelf kwijtraken en hun kritische denkvermogen uitschakelen. Of het nu gaat om buurten, scholen, sportverenigingen, politieke partijen of bedrijven; je ziet het overal. Een groep haalt niet per definitie het beste in mensen naar boven. Het gaat al snel over wie de lakens uitdeelt en de controle heeft. Dat dient het belang van specifieke individuen die macht zoeken, maar het remt de ontwikkeling van het collectief.

Twee zaken zijn hierin allesbepalend: leiderschap en cultuur. Met andere woorden: wie leidt, bepaalt en handhaaft de gedragsregels?

Het probleem dat we vandaag de dag steeds vaker zien, is dat mensen zich niet meer thuis voelen in traditionele groepen en collectieven. Denk aan de kerk, de politiek, maar ook aan het bedrijfsleven. Het resulteert in weinig vertrouwen, een gebrek aan inzet of commitment en leegloop.

De kern is dit:

Als de cultuur en het leiderschap niet deugen, ontaardt een groep snel in een machtsstrijd in plaats van een constructief collectief. Samenwerkingsverbanden tussen mensen zijn altijd complex. Maar hoe duidelijker je als organisatie uitdraagt waarom je bestaat en wat je wilt bereiken, hoe beter je gelijkgestemden aantrekt. Daar zijn wel leiders voor nodig die het goede voorbeeld geven en de kaders bewaken.

De basis van stabiliteit is een kern van mensen die niet per se hetzelfde zijn, maar wel dezelfde waarden belangrijk vinden en in vergelijkbare zaken geloven. Hoe minder daar sprake van is en hoe minder de leiders daarbij passen, hoe instabieler het collectief wordt.

📬Gepersonaliseerd advies? Stuur een bericht naar rico@rjrconsulting.nl of check www.rjrconsulting.nl voor meer informatie.