Privileges

Jarenlang liep de directeur van een groot kunststof spuitgietbedrijf over de werkvloer van zijn bedrijf. Bij zijn aankomst opende het personeel beleefd de deur voor hem, begroette hem vriendelijk en zorgde ervoor dat er altijd een dubbele espresso op zijn bureau stond. Iedereen stelde zich dienstbaar op en toonde zich behulpzaam.

Enkele jaren later werd de spuitgieterij door de eigenaar verkocht, waarna de nieuwe eigenaar een andere directeur aanstelde. Toen de voormalige directeur afscheid nam van het bedrijf, opende niemand nog de deur voor hem, werd hij niet langer vriendelijk verwelkomd en bood niemand hem een dubbele espresso aan. Alle privileges die hij in het verleden genoot, waren nu voor de nieuwe directeur. De voormalig directeur kwam tot de conclusie dat de privileges die hij ontving niet gerelateerd waren aan zijn persoon, maar aan de functie die hij vervulde en de betekenis ervan.

Veel leiders eigenen zich deze privileges echter persoonlijk toe en gaan zich ernaar gedragen. Zij keren de situatie om en beschouwen privileges als iets waarop ze een persoonlijk recht hebben en waaraan ze voorwaarden mogen stellen.

Daar schuilt het probleem. Niet de persoon moet centraal staan, maar de functie en het collectieve belang dat zij dient. Wie dat uit het oog verliest, maakt zichzelf belangrijker dan zijn opdracht. Ongeschikte leiders dienen vooral zichzelf en proberen zichzelf onvervangbaar te maken. Geschikte leiders doen het tegenovergestelde.

Het punt is...

Privileges horen bij een rol, niet bij de persoon die haar tijdelijk vervult. Wie dat vergeet, gaat zichzelf dienen in plaats van het geheel en verliest daarmee de (morele) legitimiteit van zijn leiderschap. Goed leiderschap betekent dat je de rol die je vervult en de extra's die daarbij horen meer ziet als geleend bezit; je gaat daar verantwoordelijk mee om en geeft het netjes af aan de opvolger.

Gepersonaliseerd advies? Stuur een bericht naar rico@rjrconsulting.nl of check www.rjrconsulting.nl voor meer informatie.